5 vragen aan.. Edgar, Tamara & Nico

Vorige week zondag liepen Nico, Edgar en Tamara samen 60 kilometer op Texel, tijdens de 60 van Texel. Een ongelofelijke prestatie waar ik vol bewondering naar kijk. Echt heel knap en zeker als je die lachende koppies op de foto’s ziet tijdens de run. Voor MirMei wilden ze graag wat vertellen over hun ervaring, super leuk! Over samen lopen, de energie van Edgar en tips wat betreft training en voeding.

5 vragen aan

 

1. Waarom 60 kilometer? Dat is toch wel een heel eind! Wat was jouw grootste drijfveer?

Tamara: Ik hou van lange afstanden, ik merkte dat ik mijn grens nog niet had bereikt na de marathon en ik haal de meeste voldoening uit de lange afstandenWaarom 60km?

Edgar: Eigenlijk is het meest eerlijke antwoord op die vraag, dat het me wel wat leek om zo iets onbenulligs als 60 km hardlopen te kunnen. In april 2017 deed ik voor de 4e keer mee aan De Zestig van Texel. Ik liep die 4 edities in een runningteam, dat deelnam aan de estafette. Tijdens minstens 3 edities heb ik onderweg gedacht aan deelname aan de “echte” race. Ik was trouwens ook 3 keer heel blij, dat ik dat niet hoefde. Texel is “mijn” eiland, maar 60 km rennen met wind, over het strand, is toch echt wel een dingetje. Na afloop van de editie van 2017 dronk ik 2 Skuumkoppes in de kantine en sprak wellicht ietwat overmoedig met een loopmaatje af, dat we allebei in 2019 De Zestig zouden gaan lopen. Een echte lange afstandsloper was ik toen nog niet. Ik had voor dat najaar pas mijn 3e marathon ooit gepland. Maar in 2018 liep ik er al 3, waaronder De Berenloop. Ik merkte dat het langeafstandlopen me goed afgaat. Dus het plan van 2017 pakte ik serieus op; ik schreef me in september 2018 in, trainde er voor en deed het!

Nico: Lange afstanden passen sowieso beter bij mij dan korte afstanden. Echte snelheid heb ik niet, maar ik kan het wél lang volhouden. Ik wil steeds mijn horizon verbreden en de grens een beetje opschuiven. Dan kom je na een marathon al gauw uit bij een 50 kilometer en daarna een 60 kilometer. Daarom liep ik twee jaar geleden De Zestig van Texel. En dat beviel zo goed, dat ik dit jaar weer mee wilde doen. Het is ook niet zomaar een loop. Qua deelnemers is het de grootste ultraloop in Nederland en bovendien vindt-ie plaats op een prachtig eiland. Het is afzien, maar vooral genieten. Eigenlijk is dat laatste mijn grootste drijfveer: genieten van prachtige loopjes.

5 vragen aan

 

2. Jullie liepen (grotendeels) met z’n drietjes. Wat is voor jou het grootste voordeel aan samen lopen?

Tamara: Ten eerste de gezelligheid! Ik heb met beide heren al eerder een marathon samen gelopen en het klikte met beiden heel erg. Nico en Edgar kennen elkaar ook al dus een prima match. We houden elkaar ook goed in de gaten. Als de ene achterop raakt checken we of het gaat en als de ander net even te hard gaat trekken we aan de teugels. Het schept een enorme band als je zo’n lange tocht met elkaar maakt en je hebt mooie herinneringen samen gemaakt. We hebben er ook een app groepje aan over gehouden om foto’s uit te wisselen en herinneringen op te halen.

Edgar: Samen lopen heeft veel voordelen. Het is allereerst een stuk gezelliger, wat zeker bij lange afstanden de tijd korter doet lijken. Maar het grootste voordeel is wel de aandacht onderweg voor elkaar; coachend en waar nodig elkaar ondersteunend. Voor mij is het van grote waarde geweest, dat ik mijn allereerste ultra met twee zulke ervaren lopers kon lopen. Nico en Tamara hebben veel meer lange afstand ervaring; ik ben een groentje vergeleken bij hen. Zij hebben mij zondag ontzettend geholpen door me te “beteugelen”, zoals Tamara dat omschreef. Me af te remmen. Op me te letten. De grootste valkuil is immers te snel starten. En wie ben ik om daar niet in te trappen? Door de afspraak die we maakten over een gedacht tempo, hebben ze mij enorm geholpen. Ik zou met niemand anders deze loop hebben willen lopen dan met deze 2 kanjers.

Nico: Samen lopen is veel gezelliger dan in je eentje. Je kletst heel wat af en dan vliegen de kilometers voorbij. Door de afleiding ben je minder met het lopen zelf bezig en het lijkt dan ook makkelijker te gaan. Bij lange afstanden kun je elkaar in de gaten houden en samen het bedachte plan uitvoeren. Dat is ons op Texel goed gelukt. Af en toe konden we Edgar een beetje afremmen en mede daardoor kon hij in de slotfase lekker doorlopen. Hij was sowieso goed in vorm.

3. Welke tip heb je voor mensen tijdens de voorbereiding wat betreft training en voeding?

Tamara: Qua training zorg voor een goed schema met een goeie opbouw en wil niet te snel gaan. Vooral basistempo moet je niet te snel willen en pak je rust goed tussendoor. Qua voeding : probeer dingen uit tijdens een training, wat bij je past, hoe je maag reageert als je eet tijdens duurlopen. Wat bij de een werkt hoeft bij een ander niet te werken dus experimenteer wat bij je past

Edgar: De allerbelangrijkste tip is volgens mij om vooral dingen te doen waar je lol aan beleeft. Als het een “moeten” wordt, dan verdwijnt de lol en ook de wil om af en toe af te zien. Neem het allemaal niet te serieus. Daarnaast is variatie erg belangrijk gebleken voor me; niet alleen qua trainingsvorm, maar ik wist ook dat ik erg veel duurloopkilometers ging maken. Daarom deed ik aan nogal wat loopjes mee. Je loopt dan niet alleen, je loopt in een andere omgeving, op ander terrein; je hoeft niet na te denken over de route, of over drinken onderweg. Het leverde mij veel energie op. Tot slot, luister naar je lichaam. Het geeft signalen af die niet genegeerd mogen worden. Verzorg jezelf goed. Laat je af en toe masseren. Rust genoeg. Met voeding ben ik zelf niet zo bezig. Ik eet en drink wel wat bewuster, maar doe maar wat. Ik weet inmiddels wel welke gelletjes ik lekker vind en hoeveel ik er wil hebben onderweg.

Nico: Als je voor het eerst een bepaalde afstand wilt lopen, is een kant en klaar schema erg handig. Die kun je zo van internet downloaden. Je krijgt dan een goede manier van opbouwen aangereikt en ook aan de rustmomenten tussendoor is gedacht. Kies, zeker in het begin, ook een haalbaar doel, anders gaat het lopen frustreren en dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Qua voeding in het algemeen doe ik eigenlijk geen bijzondere dingen. Ik probeer natuurlijk gezond en gevarieerd te eten, maar ik volg geen speciaal ‘dieet’ en ontzeg mezelf geen dingen.
Voeding tijdens het lopen is heel persoonlijk. Ik verdraag zelf redelijk veel, maar sommige lopers krijgen snel last van hun maag tijdens het rennen. Zoek tijdens je trainingen uit wat voor jou goed werkt. Gelletjes, winegums, chocolade- of mueslirepen, fruit, probeer het gewoon eens uit en kijk hoe het ‘valt’.

4. Wat was je gekste gedachte tijdens dik 6 uur rennen?

Tamara: Bizar hoe goed die Edgar zich houdt tijdens zijn ultra debuut, ik had mijn bedenkingen in het begin van die stuiterbal, maar na ruim 50km stuiterde hij nog! Onnavolgbaar die gozer. Respect

Edgar: “Is dit het nou?” Heel erg misschien, maar ik heb tijdens de loop niet echt afgezien. Natuurlijk ging het niet allemaal vanzelf, maar wel bijna. Het tempo tot 50 km was bijzonder prettig, maar ik liep constant gereserveerd. Ik hield daardoor enorm veel over en kon gelukkig nog iets van die energie kwijt in de laatste 10 km. Dat brengt me wel op een andere gekke gedachte waar ik onderweg een tijdje mee liep: ik vroeg me af of Tamara en Nico ook last van mij hadden, van mijn “gehuppel en geklets”. Toen ik ze dat vroeg en het antwoord ontkennend was, was dat weer over.

Nico: “Waar haalt ie de energie vandaan?” Dat ging natuurlijk over de enorme energievoorraad van Edgar. Hij bleef maar gaan. Je kon nauwelijks aan hem merken dat hij voor het eerst verder dan een marathon liep. Heel knap bij zijn ultraloopdebuut.

5 vragen aan

5. Het zit erop. Wat is je volgende doel?

Tamara: Lekker doortrainen, eerst de Roparun in juni en daarna de 50 van Winschoten in september. Stiekem ben ik nog verder aan het plannen maar eerst deze bordjes maar eens leegeten zegt mijn trainer altijd wijs

Edgar: Ik heb nog geen concreet groot doel. Lesson learned van vorig jaar is, dat ik De Zestig van Texel de ruimte wil geven die het verdient. Er zitten 17 weken training in, met ruim 1100 hardloopkilometers. Dat mag van mij even een plek krijgen. Waarschijnlijk was dit wel mijn loophoogtepunt van 2019. Ik zal vast nog een marathon lopen dit jaar, waarschijnlijk wel ergens in een buitenland. Kan ik het mooi combineren met een weekje vakantie. Voorlopig staat als eerste op 11 mei een 18 km-loop door Amsterdam op het programma. Langs 5 bierbrouwerijen, waar we 10! speciaal biertjes gaan proeven. Leuk toch?

Nico: Mijn grote doel dit jaar is de 100 kilometer bij de RUN in Winschoten. Aan de ene kant is 60 kilometer alvast een mooie aanzet, maar toch wordt die run een totaal andere uitdaging, vooral op mentaal vlak. Alles moet kloppen die dag, fysiek en in het koppie. Gelukkig ken ik een paar lopers, die deze afstand al eens hebben gelopen. Zij hebben me al van handige tips voorzien.

Nog een vraag aan Edgar, Tamara of Nico? Let them know hieronder!

Lees ook de eigen verslagen van Nico en Tamara: De Drie Musketiers & Zestig van Texel

Tot de volgende!

Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.