Running: Vuurtorenloop Vlieland 2019

Tramadol Uk Online Na de Monnikenloop op Schier, mocht ik twee weekjes later alweer naar het eiland, deze keer voor de Vuurtorenloop. Mijn vierde editie! Nienke, vriendinnetje en collega bij Storm besloot een week van te voren spontaan om mee te gaan, voor de 9 kilometer, ik had de 18 kilometer weer op de planning staan. Ondanks wat pijn in de schenen, wilde ik eigenlijk niet terug naar de 9. De Vuurtorenloop is zo leuk, daar wil je gewoon intens lang van genieten!

Op naar Vlieland!

http://grazynaauguscik.com/profile/register Nien haalt mij vroeg op van huis, samen rijden we naar de haven. We zijn mooi op tijd, kletsen lekker bij, eten een broodje en zorgen dat ervoor dat we genoeg drinken, want er hangt een verraderlijk zonnetje. De boottocht gaat voorspoedig en als we de haven in zicht zien komen beginnen bij ons beide de buikjes te kriebelen. Eiland! Daar worden we gelukkig van. Snuif zeelucht, boot af en even naar de Vuurtoren wandelen. Net zoals elk jaar staan de grote ‘Vuurtorenloop’ letters weer op de hoge duin. De vuurtoren zelf staat helaas in de steigers. Dat geeft toch wel een wat ander beeld. We lopen rustig weer richting het dorp, even een koffietje op het terras buiten en rond half 12 wandelen we naar de sporthal, waar het al gezellig druk is. We halen ons startnummer en zoeken een plekje om even om te kleden. Dan begint ook weer het kleding dilemma. Kort/lang? Lang/lang? Kort/kort? Ik besluit voor een t-shirtje met legging te gaan met de gok op een koude wind op het strand. Nog even een dixi opzoeken en dan is het ook alweer tijd voor mij om te starten. Nienke start iets later.

Kilometers 0-9

http://societydenver.com//ad_js.php?ad_id=1 Ik start lekker op mijn eigen tempo, wel direct zoveel mogelijk off road. We gaan direct de duinen in, waar ik Steenbok Sport teamgenootje Nico tegenkom, die vorige week nog 60 kilometer rende. Poeh, wat een kanjer zeg, echt super knap! We kletsen even, rennen het strand op en ik ren daar lekker op mijn eigen gevoel verder. Het is prachtig weer, de zee lonkt en ik geniet! Op het strand zie ik ook Peter Hulst, even een foto met zijn GoPro en door. Ploeteren door mul zand. In plaats van de duin op omhoog, gaan we door tot het eind van het strand, de haven in. Poeh, hartslag is al hoog, dit stukje heeft energie gekost, oeps! Ik besluit direct weer lekker die klok en tijd los te laten en gewoon te genieten. We rennen door de haven, richting het dorp, langs de dijk, waar de eerste verzorgingspost is. Ik sla hem eerst even over, nog geen zin. We lopen de weg over, richting de eerste heuvel, richting de vuurtoren. Een lekkere klim, maar daarna heb je echt prachtig uitzicht over zee. Zo mooi en lekker naar beneden. Rechtsaf het bos in en gaan met die banaan.

Kilometers 10-18

go site De beentjes voelen nog best goed, hier en daar wat zeurende pijn en even een scheut in de rug, maar het valt mij alles mee. Kilometer 9 tot 13 is een lang stuk door de duinen, waar ik lekker veel de zachte grond blijf pakken, de paardenpaden waar mogelijk (lees niet te mul) en daarna nog een stuk door het bos. Dan is het alweer tijd om langs zee terug te keren richting het dorp. Met een flink windje tegen is het toch nog een eind bikkelen zo langs zee, maar met ook nog het zonnetje op de bol ook heerlijk. Ik loop met wat mannen mee op en we bereiden ons voor op de klim weer omhoog bij de vuurtoren. Officieel de sprint, aan het begin en eind liggen er matten om je ‘sprint’ te meten. Maar de meeste mensen zijn op dit punt dusdanig op dat er niet heel veel snelheid meer in zit. Ik probeer altijd wel te blijven lopen en ook nu lukt dat goed. Ademhaling onder controle houden, lekker voetje voor voetje en ook de aanmoediging van de mensen aan de kant doen mij goed. Super lief, de blikken van sommige mensen die het, voor mijn gevoel in ieder geval, echt knap vinden wat wij allemaal aan het doen zijn.

Tramadol Buy Overnight Eenmaal bovenaan aangekomen even langzaam dribbeltje om weer op adem te komen en op naar beneden, lekker vlot de duin weer af en op richting finish. Normaal mijn fijnste stuk, lekker de laatste energie eruit knallen in de laatste bochten. Maar deze keer merk ik dat ik de ademhaling niet helemaal meer onder controle krijg en als ook Nico weer aansluit en een praatje begint, moet ik oppassen dat ik niet te gek ga doen en blijf genieten. Lekker onverhard blijven lopen en in de verte horen we de speaker en zie ik Nien, die nog een klein stukje meeloopt en dan nog een klein sprintje naar de finish.

http://mrteeremovals.co.uk/?route=product/category Vuurtorenloop 2019 Vuurtorenloop 2019 Vuurtorenloop 2019

http://hoppercorp.com/?p=26 Hij is weer in the pocket! Vuurtorenloop 2019, in 1.38.21 minuten. Best tevreden voor de state of body van dit moment. We krijgen een prachtige houten medaille, heel bijzonder en ik ben echt verrast. Leuk bedacht! Wat drinken, Nien opzoeken en ik raak nog even aan de klets met een man uit Nieuw Roden (sorry, naam kwijt!) over de eilandloopjes en MirMei, super leuk om te horen dat mijn eilandloop blogjes gelezen worden.

http://easycryptohunter.co.uk/index.php/admin Nienke heeft ook een fijne run gehad, enorm genoten en na het pakken van onze spullen en een kort ijsmomentje op de schenen gaan we op weg naar het strand, lekker wandelen, dwalen. We zien aan de kant een enorme grijze zeehond liggen, die niet heel gezond lijkt. Even het Zeehondencentrum belletje, ze hebben hem al op het vizier. Als twee blije eilandmeisjes eindigen we bij Stortemelk na een fijne wandeling op het terras. Met een theetje en een bittergarnituurtje bijkomen, kletsen en voor we het weten is het alweer tijd om naar de boot te gaan. Met rode konen, gloeiende oortjes en gelukkige koppies zoeken we een plekje op de snelboot.

get link Wat was het weer een super fijn eiland, run, geniet, meiden dagje.

http://societydenver.com/st-patricks-celebration/ Volgend jaar weer! Dan wandelen en rennen?!

source link Liefs Meik