Home » Running: Vuurtorenloop Vlieland 2018

Running: Vuurtorenloop Vlieland 2018

Vuurtorenloop Vlieland

Afgelopen zondag kon ik mijn eiland hartje weer ophalen. Voor de derde keer had ik de Vuurtorenloop op Vlieland op de planning, 10 zeemijl (18,52 kilometer) over het eiland. Vorig jaar liep ik voor het eerst ook de halve marathon, maar ik vind na die ervaring de Vuurtorenloop toch wel een beetje leuker hoor. Meer offroad, meer uitdaging en meer natuur.

Vuurtorenloop Vlieland Vuurtorenloop Vlieland

Omdat er geen voetbal is gaat Ton lekker een dagje mee, ik zou eerst alleen, maar dit is ook wel erg gezellig! We hebben om 09.00 uur de boot, eten een krentenbol met kaas op de boot en in de auto wat kwark gehad. Na aankomst rond half 11 gaan we het terras op, het is nog ietwat frisjes in de korte broek, maar het zonnetje zet steeds meer door. We doen een koffie en gaan dan een stuk wandelen, even langs de vuurtoren, luieren even op een bankje bovenop bij de vuurtoren en lopen dan weer het dorp in. Ton huurt een fiets en ik ga langzaam alvast richting de sporthal voor mijn nummer en de start, de tijd gaat snel. Ik moet mij haasten met plassen, omkleden en klaarmaken en om 12.30 uur starten we met z’n allen aan de 18 kilometer.

De run

Ik probeer niet direct te gek te lopen, ze hadden al gewaarschuwd voor mul zand en ja, dit keer is het ook echt zo, muller zand dan dat ik gewend ben op Vlieland. Het is dus een stukje bikkelen, maar wel heerlijk zo dicht langs het water, dat is echt uniek bij Vlielandse loopjes. Na een dikke kilometer gaan we via een hoge duin op naar de haven waar wat publiek staat en we weer vaste grond onder de voeten krijgen. Daar staat Ton ook voor het eerst. Langs de haven en langs het water naar het dorp en daar weer de dijk op, even naar Ton zwaaien, die op de dijk staat, om daarna richting de eerste klim te rennen, de vuurtoren omhoog. De benen branden er lekker van, poeh! Aan de andere kant van de vuurtoren weer naar beneden, mooi uitzicht over zee en ik zie Ton ook alweer staan. We draaien het bos in, omhoog en omlaag en de duinen in. Daar staat Ton ook weer ergens op een duin en die fietst daarna een stuk mee. We rennen een eind langs zee over de weg en dan is het tijd voor de laatste beproeving, de duin op omhoog rennen naar de vuurtoren. Er wandelen al een hoop mensen, direct aan het begin van de duin. Ik probeer altijd te blijven rennen, al kost het enorm veel energie. Als je eenmaal boven bent is het zo’n lekker gevoel. Daarna weer het smalle paadje naar beneden en het bos in voor de laatste kilometers. Ik ben aangehaakt bij een jongen met een geel shirt en we rennen aardig gelijk op richting finish. Soms ik achter hem, soms hij achter mij, elkaar wat verder hazen, dat helpt wel om de laatste kilometers nog lekker te versnellen. 

Vuurtorenloop Vlieland Vuurtorenloop Vlieland

Plekje nummer….

Laatste bocht om en rennen! Finish in 1.38.51 minuten, lekker lekker! Ik vind Ton ook weer bij de finish. Hij denkt dat ik als derde ben geëindigd, ik twijfel, maar besluit het toch na te vragen want de prijsuitreiking is pas over drie kwartier, dan ga ik liever even naar het strand. Na een check geven ze aan dat ik 5de ben. Prima, ook een mooie plek en dan hoeven we niet te wachten, spulletjes pakken op naar het strand dus. Genieten van een welverdiend taartje en een Cola Light.

Het was weer een topdag en ik heb genoten, het blijft een toffe kleinschalige run, met een toffe ‘van alles wat’ route. Strand, duin, bos, heuveltjes, heerlijk!

Volgend jaar weer!

Liefs Meik

(’s Avonds zag ik in de uitslagen toch een 3e plek bij de vrouwen en een 1ste plek bij de vrouwen senioren. Helaas was er wat gewisseld met nummers en kwam er maandagmiddag toch een vrouw bij, kortom een 4de plek voor mij. Revanche next year!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.